Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά. Το «Υγιείς Πόλεις» δεν σημαίνει ότι μετά από ένα συνέδριο όλοι οι κάτοικοι μιας πόλης θα είναι υγιείς. Σημαίνει ότι μια πόλη μπορεί και πρέπει να δημιουργεί καλύτερες συνθήκες για την πρόληψη, την ποιότητα ζωής, το περιβάλλον και την καθημερινότητα των ανθρώπων της.
Και αυτές τις ημέρες η Έδεσσα βρίσκεται στο επίκεντρο, φιλοξενώντας το 21ο Συνέδριο του ΕΔΔΥΠΠΥ, στο Κανναβουργείο.
Από πολύ νωρίς, όλα ήταν έτοιμα για να υποδεχθούν τους συνέδρους και τους καλεσμένους.
Και πραγματικά, το Κανναβουργείο ήταν μια πολύ όμορφη εικόνα.
Το επάνω διάζωμα, με το λευκό του χρώμα, έδινε μια καθαρή και φωτεινή εικόνα, ενώ στο κάτω μέρος επιλέχθηκε το γκρι, ώστε να είναι και περισσότερο πρακτικό και να μη λερώνει εύκολα. Αν προσθέσουμε τα λουλούδια και τους μικρούς θάμνους, που μοιάζουν σαν μικρές «αφάνες» πρασίνου, το αποτέλεσμα ήταν πραγματικά όμορφο.
Από το Πάρκο Καταρρακτών μέχρι την είσοδο και τους χώρους του Κανναβουργείου υπήρχε μια γενικότερη αίσθηση οργάνωσης.
Οι εθελοντές βρίσκονταν παντού, στις θέσεις τους, έτοιμοι να βοηθήσουν, ενώ άνθρωποι φρόντιζαν συνεχώς τον χώρο. Και αυτό αξίζει να αναφερθεί, γιατί πίσω από μια εκδήλωση που φαίνεται οργανωμένη προς τα έξω, υπάρχουν πάντα άνθρωποι που δουλεύουν αθόρυβα για να γίνει πραγματικότητα.
Στην Έδεσσα βρέθηκαν ο κ. Γιώργος Πατούλης, ο κ. Φωστηρόπουλος και ο κ. Δανιηλίδης, μαζί με τον οικοδεσπότη της πόλης, δήμαρχο Έδεσσας Γιάννη Τσεπκεντζή ενώ μαζί τους ήταν και ο ευρωβουλευτής Φρέντυ Μπελέρης.
Αρχικά συναντήθηκαν σε διπλανό κτήριο, ενώ την ίδια ώρα, στο Κανναβουργείο, οι πρώτοι σύνεδροι και επισκέπτες είχαν ήδη αρχίσει να απολαμβάνουν τον καφέ τους.
Ο δήμαρχος Έδεσσας Γιάννης Τσεπκεντζής ήταν καθ’ όλη τη διάρκεια ιδιαίτερα κοινωνικός, συνομιλώντας με τους προσκεκλημένους και τους συνέδρους και δείχνοντας να απολαμβάνει τη διαδικασία και την ιδιαίτερη αυτή ημέρα για την πόλη.
Από πλευράς βουλευτών, παρών ήταν ο Διονύσης Σταμενίτης, ενώ οι υπόλοιποι, όπως πληροφορηθήκαμε, είχαν ανειλημμένες υποχρεώσεις.
Από τους δημάρχους, στην εκδήλωση έδωσαν το «παρών» ο Ευστάθιος Φουντουκίδης, ο οποίος είχε την ευκαιρία να συνομιλήσει με αρκετούς από τους παρευρισκόμενους, καθώς και η δήμαρχος Σκύδρας, η οποία, όπως πάντα, ήταν ιδιαίτερα κοινωνική και ευγενική, χαιρετώντας τόσο τον κόσμο όσο και τους επίσημους καλεσμένους και τιμώντας με την παρουσία της την εκδήλωση.
Οι προσκεκλημένοι ήταν σημαντικοί και κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης αναδείχθηκε ο ρόλος του Δικτύου Υγιών Πόλεων, ιδιαίτερα στον τομέα της πρόληψης και της δημιουργίας καλύτερων συνθηκών ζωής στις πόλεις.
Η Έδεσσα, φυσικά, είχε τον δικό της ιδιαίτερο ρόλο.
Η αντιδήμαρχος Κοινωνικής Πρόνοιας Δήμητρα Καραμάνη ήταν από νωρίς επί ποδός. Οργανωτική, παρούσα σε κάθε σημείο και κυρίως με διάθεση να δώσει κουράγιο σε όλους όσοι εργάστηκαν για να φτάσουμε στο σημερινό αποτέλεσμα.
Μάλιστα, μιλώντας για την προσπάθεια, αναφέρθηκε και στη συμβολή του προηγούμενου αντιδημάρχου κ. Θεόδωρου Αποστόλου, από τον οποίο ξεκίνησε και υλοποιήθηκε η πρωτοβουλία, μετά και τη συνάντηση που είχε προηγηθεί με τον πρόεδρο του Δικτύου, κ. Γιώργο Πατούλη.
Ο κ. Πατούλης αναφέρθηκε στη σημασία του Δικτύου Υγιών Πόλεων και στον ρόλο του στην πρόληψη, ενώ δεν έκρυψε τον ενθουσιασμό του για την Έδεσσα, το Κανναβουργείο και την ιστορία του χώρου.
Ένα κτήριο με παρελθόν που, μέσα από τη σημερινή του χρήση, συναντά το αύριο.
Όταν το Κανναβουργείο ξαναζωντάνεψε
Και κάπου εδώ ήρθε μια διαφορετική στιγμή.
Προς το τέλος της εκδήλωσης, το Εδεσσαϊκό Θέατρο παρουσίασε ένα ξεχωριστό δρώμενο μέσα στον χώρο του Κανναβουργείου.
Οι εργάτριες μπήκαν στον χώρο και, μέσα από την αναπαράσταση, μας μετέφεραν σε μια άλλη εποχή. Τις είδαμε να εργάζονται, να κάνουν το διάλειμμά τους και στη συνέχεια να αποχωρούν, αναδεικνύοντας με έναν ιδιαίτερο θεατρικό τρόπο την καθημερινότητα των ανθρώπων που εργάστηκαν κάποτε σε αυτόν τον χώρο.
Για λίγα λεπτά, το Κανναβουργείο δεν ήταν απλώς ένα όμορφα διαμορφωμένο κτήριο που φιλοξενούσε ένα συνέδριο.
Ξαναζωντάνεψε.
Και αυτή ίσως ήταν από τις πιο όμορφες στιγμές της βραδιάς, γιατί η ιστορία της Έδεσσας δεν παρουσιάστηκε μέσα από φωτογραφίες και λόγια, αλλά μέσα από ανθρώπους που περπάτησαν ξανά στους χώρους όπου κάποτε δούλευαν οι εργάτριες.
Οι άνθρωποι της Έδεσσας
Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκαν και τρεις κοινωνικές βραβεύσεις από τον Δήμαρχο Έδεσσας, ως μια αναγνώριση ανθρώπων που έχουν προσφέρει στην πόλη μας.
Από τους τρεις τιμώμενους, στην εκδήλωση παρέστη η μία από τις τιμώμενες προσωπικότητες, ένας άνθρωπος που έχει προσφέρει πολλά στην Έδεσσα και που ξεχωρίζει για την ιδιαίτερη παρουσία και την προσφορά του στην τοπική κοινωνία.
Και οι τρεις βραβεύσεις, ωστόσο, είχαν τη δική τους σημασία, καθώς αφορούσαν ανθρώπους που έχουν αφήσει το δικό τους αποτύπωμα στην πόλη.
Γιατί πίσω από μια πόλη υπάρχουν και οι άνθρωποί της.
Αυτοί που εργάστηκαν, πρόσφεραν, δημιούργησαν και σε πολλές περιπτώσεις δεν ζήτησαν τίποτα περισσότερο από την ικανοποίηση ότι έβαλαν ένα μικρό λιθαράκι στην Έδεσσα.
Μια μικρή καθυστέρηση, αλλά μια μεγάλη προσπάθεια
Το μόνο σημείο που θα πρέπει να καταγράψουμε ήταν πως το πρόγραμμα μετακινήθηκε περίπου μία ώρα πίσω. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα αρκετοί από τους παρευρισκόμενους να διακόπτουν για λίγο την παρουσία τους, να βγαίνουν έξω για να πάρουν αέρα και στη συνέχεια να επιστρέφουν.
Ωστόσο, πέρα από αυτή την καθυστέρηση, η συνολική εικόνα της διοργάνωσης ήταν πολύ καλή και η προσπάθεια των ανθρώπων που εργάστηκαν για αυτήν αξίζει να αναγνωριστεί.
Εμείς, φυσικά, δεν μπορούσαμε να αφήσουμε ανεκμετάλλευτη ούτε αυτή την ώρα.
Μπορεί το πρόγραμμα να πήγε μία ώρα πίσω, αλλά το Edessanews αξιοποίησε τον χρόνο και κατέγραψε πολλές εικόνες από τον χώρο, τους ανθρώπους και την πρώτη ημέρα του συνεδρίου.
Στο τέλος της βραδιάς ακολούθησε και η παρουσία της Εδεσσαίας τραγουδίστριας Ζανέλ, όμως το προχωρημένο της ώρας δεν μου επέτρεψε να παραμείνω μέχρι το τέλος.
Το Edessanews ήταν εκεί και θα συνεχίσει την ανταπόκριση από το 21ο Συνέδριο του ΕΔΔΥΠΠΥ.
Γιατί τελικά μια τέτοια διοργάνωση δεν είναι μόνο οι επίσημοι και οι ομιλίες.
Είναι και η πόλη που ανοίγει τις πόρτες της, οι άνθρωποι που εργάζονται από πίσω, οι επισκέπτες που τη γνωρίζουν, η ιστορία που ξαναζωντανεύει και, κυρίως, το τι μπορεί να μείνει στην Έδεσσα όταν οι προβολείς του συνεδρίου σβήσουν.
Και σήμερα… συνεχίζουμε.
