Το Σαββάτο 3 Οκτωβρίου στο Μουσείο Γέσιου «Ο Μακεδονικός Αγώνας και η Έδεσσα», πραγματοποιήθηκε η παράδοση ενός ξεχωριστού ξυλόγλυπτου έργου, αφιερωμένου σε έναν Εδεσσαίο που έγραψε τη δική του σελίδα στην ιστορία του Μακεδονικού Αγώνα, τον Ιωάννη Τσίτσικα, γνωστό ως Καπετάν Βλάχος.
Η αίθουσα γέμισε από ανθρώπους που ήρθαν για να τιμήσουν όχι μόνο ένα καλλιτεχνικό δημιούργημα, αλλά κυρίως τη μνήμη ενός ανθρώπου και μιας ολόκληρης εποχής.
Και το ξυλόγλυπτο πραγματικά εντυπωσιάζει.
Ο δημιουργός του, Γιώργος Αβραμίδης, εκπαιδευτής της Σχολής Βυζαντινής Τέχνης της Ιεράς Μητρόπολης Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας και δάσκαλος ξυλογλυπτικής, αφιέρωσε περίπου τρεις μήνες, δουλεύοντας καθημερινά για περίπου έξι ώρες, μέχρι να δώσει μορφή στο έργο.
Δεν είναι απλώς ένα κομμάτι ξύλου δουλεμένο με τεχνική.
Είναι χρόνος, κόπος, υπομονή και κυρίως σεβασμός στην ιστορική μνήμη.
Και γι’ αυτό αξίζουν πραγματικά πολλά συγχαρητήρια στον Γιώργο Αβραμίδη, όχι μόνο για το εξαιρετικό αποτέλεσμα, αλλά και για την απόφασή του να προσφέρει το έργο του στο Μουσείο Γέσιου, ώστε να το βλέπουν οι σημερινοί Εδεσσαίοι αλλά και οι επόμενες γενιές.
Ο Ιωάννης Τσίτσικας, ο επονομαζόμενος Καπετάν Βλάχος, υπήρξε Εδεσσαίος Μακεδονομάχος και εντάχθηκε από την έναρξη του ένοπλου Αγώνα στο σώμα του Κωνσταντίνου Μαζαράκη-Αινιάν, του Καπετάν Ακρίτα. Έλαβε μέρος σε μάχες και στις 3 Ιουλίου 1905 έπεσε μαχόμενος στην περιοχή της Αγίας Τριάδας Μεσημερίου.
Και είναι σημαντικό ότι σήμερα, περισσότερα από εκατό χρόνια μετά, η μορφή του επιστρέφει μέσα από ένα έργο τέχνης και βρίσκει τη θέση της σε ένα μουσείο που έχει ως αποστολή να κρατά ζωντανές τις ιστορίες του τόπου μας.
Την εκδήλωση άνοιξε ο πρόεδρος του Μουσείου και δημοτικός σύμβουλος Φίλιππος Γκιούρος, καλωσορίζοντας τους παρευρισκόμενους, ενώ ακολούθησε η τοποθέτηση του εφόρου και νομικού συμβούλου Ιορδάνη Χατζηαντωνιάδη και στη συνέχεια η ομιλία του ίδιου του δημιουργού.
Ο Ιορδάνης Χατζηαντωνιάδης έκανε μάλιστα μια ιδιαίτερα σημαντική αναφορά προς όλους τους συμπολίτες και τις συμπολίτισσές μας: εάν σε οικογενειακά αρχεία υπάρχουν κειμήλια, παλιές φωτογραφίες, επιστολές ή οποιοδήποτε άλλο τεκμήριο που συνδέεται με τον Μακεδονικό Αγώνα, αξίζει να έρθουν σε επικοινωνία με το Μουσείο, ώστε να ερευνηθούν και να αναδειχθούν νέες άγνωστες ιστορίες της εποχής.
Και αυτή ίσως είναι μία από τις σημαντικότερες αποστολές ενός μουσείου.
Να ανοίγει δρόμους στην έρευνα.
Να αναζητά τις ψηφίδες της ιστορίας μέσα στις οικογένειες.
Να ανασύρει από τη λήθη πρόσωπα και γεγονότα.
Να δίνει στα παλιά αντικείμενα ξανά φωνή.
Στην εκδήλωση έδωσαν το «παρών» ο Δήμαρχος Έδεσσας Γιάννης Τσεπκεντζής, οι βουλευτές Γιώργος Καρασμάνης και Λάκης Βασιλειάδης, ο αντιδήμαρχος Γιάννης Τσακίρης, ο δημοτικός σύμβουλος Βαγγέλης Θωμάς, ο πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Τάσος Μποζίνης, ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου Πέλλας Ιορδάνης Τσώτσος, μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του Μουσείου, μαθητές του Γιώργου Αβραμίδη, ο αδερφός του και πολλοί συμπολίτες και συμπολίτισσές μας.
Ιδιαίτερα όμορφη ήταν και η παρουσία του ιδρυτή του Μουσείου, Χρίστου Γέσιου, ο οποίος βρέθηκε μαζί με τη σύζυγό του, σε μια ημέρα που είχε ιδιαίτερη σημασία για ολόκληρη την οικογένεια Γέσιου.
Η παρουσία του Δημάρχου Έδεσσας έδωσε επίσης ιδιαίτερη χαρά στους ανθρώπους του Μουσείου και ιδιαίτερα στην οικογένεια Γέσιου, καθώς η τιμητική παρουσία της δημοτικής αρχής σε μια τέτοια εκδήλωση ιστορικής μνήμης έχει τον δικό της συμβολισμό.
Κοντά στο Μουσείο βρέθηκαν και οι Παλαιοί Πρόσκοποι Έδεσσας, με τον αεικίνητο Στάθη Πιπλικατσή να πραγματοποιεί, με εμφανή συγκίνηση, μια ιδιαίτερη τιμητική αναφορά στα παλαιά μέλη των Προσκόπων Χρίστο Γέσιο και Ηλία Αδαμαντίδη.
Είδαμε ακόμη πολλούς φίλους της προσκοπικής οικογένειας, μεταξύ αυτών τους κ.κ. Νεδέλκο και Παπαγιάννη, τον πρόεδρο του συλλόγου Βιβλιόφιλων Έδεσσας Τρύφων Ούρδα, την πρόεδρο του «Απελλή» Φανή Ταρασίδου, εκπαιδευτικούς, μαθητές, φίλους του Μουσείου και πολλές Εδεσσαίες και Εδεσσαίους.
Όλοι εκεί, για έναν κοινό λόγο.
Για να θυμηθούμε.
Γιατί ένας τόπος χωρίς μνήμη χάνει σιγά-σιγά την ταυτότητά του.
Και η Έδεσσα μπορεί να αισθάνεται υπερήφανη για το Μουσείο Γέσιου, έναν χώρο όπου η ιστορία του Μακεδονικού Αγώνα αποκτά πρόσωπο, αντικείμενα, τεκμήρια και κυρίως ανθρώπινη διάσταση.
Έναν χώρο που αξίζει να επισκεφθούμε, να γνωρίσουμε και να στηρίξουμε.
Γιατί η ιστορία ενός τόπου δεν ανήκει μόνο στο παρελθόν.
Ανήκει και στο μέλλον.
Ο Καπετάν Βλάχος έχει πλέον τη δική του ξυλόγλυπτη μορφή μέσα στο Μουσείο Γέσιου.
Και μαζί με αυτήν, μια ακόμη υπενθύμιση ότι η ιστορία της Έδεσσας δεν βρίσκεται μόνο στα βιβλία.
Βρίσκεται στα σπίτια μας, στις οικογενειακές φωτογραφίες, στα παλιά γράμματα, στα κειμήλια που μπορεί κάποιος να έχει φυλαγμένα σε ένα συρτάρι και να μην γνωρίζει ακόμη την πραγματική τους αξία.
Ίσως εκεί να κρύβεται η επόμενη άγνωστη ιστορία του τόπου μας.
Πολλά συγχαρητήρια στον Γιώργο Αβραμίδη για το εξαιρετικό δημιούργημα και για τη γενναιόδωρη προσφορά του.
Πολλά συγχαρητήρια στον Χρίστο Γέσιο, στον Φίλιππο Γκιούρο, στον Ιορδάνη Χατζηαντωνιάδη και σε όλους όσοι εργάζονται ώστε αυτός ο σημαντικός χώρος ιστορικής μνήμης να συνεχίσει να προσφέρει στην Έδεσσα.
Και φυσικά, ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους εκείνους που βρέθηκαν σήμερα εκεί.
Γιατί η μνήμη δεν είναι μόνο υπόθεση των μουσείων.
Είναι υπόθεση όλων μας.
