Η κυβέρνηση βρίσκεται χωρίς ίχνος υπερβολής στα σχοινιά της πολιτικής κονίστρας θέλετε από το κουαρτέτο εγχόρδων εξωτερικού όσο και απο τα όργανα εσωτερικής διαλογής. Το πεδίο των μεταρρυθμίσεων εντός ή εκτός πολλών εισαγωγικών όλο αυτό το χρονικό διάστημα προκάλεσε μόνο θύελλες αναταράξεων και κοινωνικών εκρήξεων. Είναι άραγε αναπόφευκτες περαιτέρω αναταραχές, η οικονομία έχει πιάσει πάτο. ‘Αλλο ένα”πρόγραμμα Θεσσαλονίκης”πήγε ήδη περίπατο και στη θέση του οι διαβουλεύσεις με τους ‘τροικανούς’ δίνουν και παίρνουν. Κατά πόσο υφίσταται το ερώτημα μιας άλλης ή άλλης μιας μνημονιακής κυβέρνησης.
Η Νέα Δημοκρατία ψάχνει ακόμα για αρχηγό, το ΠΑΣΟΚ έχει τη Φώφη και το Ποτάμι τον Σταύρο, ο Λεβέντης είναι σαν από καιρό η έτοιμη εφεδρεία. Θα τα καταφέρει τελικά ο Κατρούγκαλος να κάνει το θαύμα που λέγεται ασφαλιστικο;
Το προσφυγικό άραγε λύνεται με σπότς και ευχολόγια. ΄Ενα νέο τέταρτο μνημόνιο χωρίς κανένα τυπικό και ουσιαστικό ισοδύναμο αλλά μόνο με πολλά προαπαιτούμενα και χωρίς καμμία αποτελεσματικότητα έχει μετρημένες ώρες ζωής εκτός και αν η αντιπολίτευση κάνει και πάλι το δικό της ‘θαύμα’ και του δώσει το ‘φιλι της ζωής’ στην ‘ταφοπλακα’ της κοινωνίας.
