Έντεκα χρόνια μπορούν να χωρέσουν εκατοντάδες ταινίες, αμέτρητες γνωριμίες και στιγμές που μένουν χαραγμένες στη μνήμη πολύ μετά το τέλος της προβολής. Για τον Αλέξανδρο Στουγιαννίδη, δημιουργό του Edessa Short Film Festival και πρόεδρο του Συλλόγου Καλλιτεχνών Street Art Manifesto, το φεστιβάλ δεν ήταν ποτέ απλώς μια διοργάνωση. Ήταν ένα ζωντανό ταξίδι μέσα στον κόσμο του κινηματογράφου, γεμάτο δημιουργούς που εμπιστεύτηκαν τις ιστορίες τους στην Έδεσσα και θεατές που συγκινήθηκαν, προβληματίστηκαν και χειροκρότησαν.
Γεννημένος στην Έδεσσα το 1980, απόφοιτος της Σχολής Καλών Τεχνών του ΑΠΘ και ενεργός στον χώρο του κινηματογράφου από το 2005, ο Στουγιαννίδης έχει συνδέσει το όνομά του με σημαντικές πολιτιστικές και κοινωνικές δράσεις. Από τις εικαστικές παρεμβάσεις στα ΚΑΦΑΟ της πόλης και τις εκθέσεις, μέχρι το «Δέντρο που έδινε» και φυσικά το Edessa Short Film Festival, αποδεικνύει διαρκώς ότι η τέχνη μπορεί να γίνει τρόπος έκφρασης, προσφοράς και επικοινωνίας.
Με αφορμή τη συμπλήρωση 11 χρόνων του φεστιβάλ, γυρίζει πίσω στον χρόνο. Όχι για να διαλέξει τις «καλύτερες» ταινίες -κάτι τέτοιο, όπως λέει, θα ήταν άδικο για δεκάδες εξαιρετικούς δημιουργούς που πέρασαν από την Έδεσσα-, αλλά για να θυμηθεί εκείνες που, για διαφορετικούς λόγους η καθεμία, τον συγκίνησαν, τον προβλημάτισαν ή του έμειναν ανεξίτηλα χαραγμένες στη μνήμη.
«Τι να πρωτοθυμηθώ από τα έντεκα χρόνια του φεστιβάλ;» αναρωτιέται.
«Ήταν αμέτρητες οι υπέροχες στιγμές και οι ταινίες που μας εμπιστεύτηκαν οι δημιουργοί. Κάθε συμμετοχή είχε τη δική της αξία και συνέβαλε στη διαμόρφωση της ταυτότητας του Edessa Short Film Festival. Υπάρχουν όμως ορισμένα έργα που με άγγιξαν λίγο περισσότερο και εξακολουθούν να με συνοδεύουν μέχρι σήμερα.»
Ανάμεσα σε αυτά ξεχωρίζει το σκοτεινό και τολμηρό «Ευλάβεια» του Δημήτρη Βαβάτση, αλλά και το ιδιαίτερο φιλμ τρόμου «Duckness» του Άρη Δεληγεωργίδη, που απέδειξε πως το ελληνικό σινεμά μικρού μήκους μπορεί να κινηθεί με άνεση ακόμη και στα πιο απαιτητικά κινηματογραφικά είδη.
Στη λίστα των ταινιών που του έμειναν αξέχαστες βρίσκονται επίσης τα ευρηματικά «Γεμιστά» του Ιωάννη Μπλέτα, το ουτοπικό και σχεδόν προφητικό «The Rienman Hypothesis» του Δημήτρη Καρά, αλλά και το ιδιαίτερα δυναμικό «Όσα δεν μάθαμε ποτέ για το Chernobyl: Η ταινία» του Παύλου Βασιλείου , που άνοιξε έναν διαφορετικό διάλογο γύρω από την ιστορία και τη μνήμη.
Ξεχωριστή θέση κατέχουν ακόμη το video art «Hens» του Μιχάλη Δαμαλά, με τον έντονα φιλοσοφικό και στοχαστικό του χαρακτήρα, οι γεμάτες χρώμα και συναίσθημα «Διαδρομές» του Αντώνη Κυριτσάνη, το δραματικό «Το κάπρι» του Κωνσταντίνου Τσιόδουλου, καθώς και το ευαίσθητο «To παγκάκι» του Φώτη Κελεπούρη, μια ταινία που απέδειξε πως ακόμη και μια απλή ιδέα μπορεί να κρύβει μεγάλη συναισθηματική δύναμη.
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει και στα αφιερώματα που φιλοξενήθηκαν όλα αυτά τα χρόνια, μέσα από τα οποία το κοινό είχε την ευκαιρία να γνωρίσει σπουδαίους δημιουργούς όπως ο Ντέιβιντ Λιντς, ο Στάνλεϊ Κιούμπρικ, ο Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ, ο Στίβεν Σπίλμπεργκ και ο Τσάρλι Τσάπλιν, αυτή τη φορά μέσα από τη γλώσσα και τη ματιά των ταινιών μικρού μήκους.
«Το φεστιβάλ δεν είναι μόνο οι προβολές», τονίζει ο Αλέξανδρος Στουγιαννίδης. «Είναι οι άνθρωποι που γνωρίζεις, οι ιστορίες που μοιράζεσαι και οι δημιουργοί που σου εμπιστεύονται ένα κομμάτι της ψυχής τους. Αυτό είναι που μένει τελικά.»
Ύστερα από 11 έτη συνεχούς παρουσίας, το Edessa Short Film Festival έχει εξελιχθεί σε έναν σταθερό θεσμό για τον ελληνικό κινηματογράφο μικρού μήκους. Και αν κάτι αποδεικνύουν οι κινηματογραφικές αναμνήσεις του ανθρώπου που το οραματίστηκε, είναι ότι πίσω από κάθε προβολή υπάρχει πάντα μια ιστορία που αξίζει να θυμάσαι.
11ο EDESSA SHORT FILM FESTIVAL
4 & 5 ΙΟΥΛΙΟΥ ΣΤΙΣ 21:00 @ΘΕΡΙΝΟ ΣΙΝΕ ΚΑΤΑΡΡΑΚΤΕΣ
ΒΡΕΙΤΕ ΕΔΩ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΦΕΤΙΝΗΣ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗΣ
